Biotopy

Zanim przystąpimy do zakupów ryb, mamy na to dużo czasu, przypominam akwarium musi „dojrzeć”, warto zapoznać się z środowiskami w jakich żyją ryby na całym świecie. W końcu chce­my, żeby nasze ryby w akwarium czuły się jak w domu, a to wymaga by wiedzieć w jakich warun­kach nasi podopieczni bytują w naturze. Okazuje się, jak już wspomniałem woda wodzie nierówna, a nawet w jednej rzece, czy jeziorze będą występowały różne nisze ekologiczne zasiedlone różnymi gatunkami zwierząt i roślin. Inne zwierzęta będą występowały w chłodnych i bystrych wodach źró­deł, inne w wolno płynącej części środkowej, inne w drobnych dopływach sączących się przez las, a jeszcze inne w obszarze przyujściowym. Warto o tym pamiętać. Generalnie doświadczenie nauczyło mnie, że najłatwiej stworzyć harmonijny zespół zwierza­ków i roślin tworząc tzw. akwarium biotopowe, a właściwie środowiskowe, w którym zwierzęta i rośliny pochodzą z tego samego regionu (rzeki, jeziora).

Afryka

Biotopy w Afryce

Afryka zachodnia charakteryzuje się raczej wodami miękkimi i kwaśnymi. Występujące tam ryby mają wymagania zbliżone do ryb występujących w Ameryce Południowej. Wyjątek stanowią ryby z rodziny karpieńcowatych, które żyją zbiornikach okresowych. Za­solenie tych zbiorników ulega zmianom w dosyć szerokim zakresie i zaleca się dodawanie soli ku­chennej w ilości nawet jednej łyżki stołowej na każde 10 l wody w akwarium. Zbiorniki te mają zwykle wodę z małą twardością węglanową. Madagaskar, rzeka w której występuje Aponogeton madagascarensis charakteryzuje się sil­nym prądem i jasnym oświetleniem. Temperatura wody wynosi około 25^oC, pH 6,4-6,5 przewodność elektrolityczna 30 µS/cm, twardość węglanowa około 1^on, a ogólna około 1^on.

Wielkie Jeziora Afryki Centralnej

Na osobne omówienie zasługują Wielkie Jeziora w Afryce to 3 różnorodne biotopy, w któ­rych niezależnie od siebie ukształtowały się zupełnie odmienne ekosystemy, w których królują pie­lęgnice. Za Wiecheckimi uzupełnioną innymi źródłami podaję tabelkę z parametrami fizykoche­micznymi wody w tych jeziorach. Występują tam oczywiście różne nisze ekologiczne od piaszczystych równin, równin poro­śniętych roślinnością, przybrzeżnych oczeretów, aż do rumowisk skalnych i w każdej z tych nisz ekologicznych znajdziemy różne gatunki przystosowane do życia w nich.

	Malawi	Tanganika	Jez. Wiktorii	Jez. Mafia (zbiorniki okresowe)
Powierzchnia	30800 km2	32800 km2	68800 km2
Długość	580 km	670 km	400 km	20 km
Szerokość	80 km	22-72 km	250 km
Głębokość	760 m	1470 m	80 m
Temperatura powierzchni	24-29oC	24-29oC	26-34oC	30oC
Temperatura w głębi	22oC	23oC	b.d.	b.d.
Przezroczystość	20 m	22 m	8 m	b.d.
pH	7,7-8,8	7,5-9,2	7,1-9,0	7,8
Twardość ogólna [on]	4-6	7-11	1,5	>30
Twardość węglanowa [on]	6-8	16-18	2,5	31
Przewodnictwo elektroli­tyczne w temp. 20oC w µS/cm	210-235	606-620	98-145	1054

Ameryka Południowa

Amazonia

W Ameryce Południowej w Amazonii zasadniczo występują 3 rodzaje wód: Wody białe, takie jak: Amazonka, górny bieg Rio Solimoes, Rio Madeira, Rio Branco o na­stępujących parametrach fizykochemicznych: przezroczystość 10-50 cm, twardość ogólna 0,65-1,27^on, pH 6,5-6,9, przewodność elektrolityczna 30-60 µS. Rio Parana i Rio Paragua są zasiedlone przez: Hemigrammus caudovittatus, H. ulreyi, Pristella maxillaris, Hyphessobrycon anisitsi, przedstawiciele rodzajów Loricaria, Cynolebias, Pterolebias. Wody przejrzyste, takie jak: Rio Tapajos, Rio Xingu o następujących parametrach fizykoche­micznych: przezroczystość 4 m, twardość ogólna 0,3-0,82^on, pH 6,4-6,65, przewodność elektroli­tyczna 5-15 µS. Rzeki niosące tego typu wody mają swoje źródła w masywach górskich Gujany i centralnej Brazylii Wody czarne, takie jak: Rio Negro, Rio Cururu, Rio Icana o następujących parametrach fizy­kochemicznych: przezroczystość około 2 m, twardość ogólna 0,09-0,45^on, pH 4,4, twardość węgla­nowa 0^on, przewodność elektrolityczna 10-20 µS. Woda ma kolor od czarnego do brązowoczerwo­nego, którego nabiera płynąc przez obszary pokryte glebami typu bielicowego.  

La Plata

Największe na świecie estuarium, powstałe z ujść rzek Parana i Urugwaj, o długości 320 km i szerokości 220 km. Rzeki je tworzące w górnym biegu toczą słodką i chłodną wodę, poniżej za Kasselmannem przyto­czę wyniki pomiarów parametrów fizykochemicznych wody wykonane w lipcu, czyli podczas tam­tejszej pory chłodnej. Podczas analizy pozostałych danych fizykochemicznych rzuca się w oczy cał­kowity brak związków magnezu i wysokie natlenienie wody. Rybom i roślinom pochodzącym z tego regionu należy zapewnić w ciągu roku okres, w którym będą mogły przebywać w chłodniej­szej wodzie, w przeciwnym wypadku ryby i roślinki chorują i giną. Podstawową trudnością wydaje się być fakt, że zima na półkuli południowej jest w czasie naszego lata, należy, zatem w ciągu kilku lat przestawić ryby na nasze pory roku opóźniając systematycznie o np. 1,5 miesiąca nadejście pory chłodnej w akwarium. Po tej operacji ryby i roślinki z powodzeniem można utrzymywać praktycznie w zbiorniku bez ogrzewania. Znane są powszechnie trudności w utrzymaniu ziemiojadów (Geophagus i Satanoperca), które nie miały zapewnionej kilkumiesięcznej pory chłodnej.    

	Parana	Urugwaj
Powierzchnia	3,1 mln km2	307 tys. km2
Długość	4380 km	2200 km
Szerokość	n.d.	n.d.
Głębokość	n.d.	n.d.
Temperatura powierzchni	13oC	10oC
pH	7,2	6,8
Twardość ogólna [on]	0,5	0,3
Twardość węglanowa [on]	0,8	0,3
Przewodnictwo elektrolityczne w temp. 20oC w µS/cm	33	18

Ameryka Środkowa

Meksyk: Christel Kasselmann opisuje biotop Laguna Media Luna opanowany przez przywle­czoną tu przez człowieka Hygrophila polysperma, występującą obok rodzimych Ludwigia repens x palustris. Ponadto badaczka wspomina o występujących tam liliach wodnych. Czysta woda ma tem­peraturę około 29^oC, twardość całkowitą 55^on, a węglanową 12^on, pH=7,9, a przewodność elek­tryczna wynosi 1690 µS/cm. Rzeka Rio Mante zasiedlona przez ryby żyworodne i porośnięta Hygrophila polysperma, podłoże jest muliste, woda lekko mętna, temperatura wody dochodzi do 37^oC, pH=8,3, twardość całkowita 30^on, węglanowa 12^on a przewodność elektryczna 775 µS/cm. Okolice El Limon zasiedlone są przez ryby żyworodne, pielęgnice i kąsaczowate, temperatu­ra wody wynosi 35^oC, pH=8,3, twardość ogólna 28^on, twardość węglanowa 8^on, przewodność 880 µS/cm, zawartość tlenu 10,8 mg/l. Rzeka Rio Atoyac zamieszkiwana jest przez: Xiphophorus andersi, Xiphophorus helleri, He­terandria bimaculata i Heterandria jonesi. Woda w rzece ma następujące parametry temperatura 27^oC, pH=7,5, twardość ogólna 13^on, twardość węglanowa 10^on, zawartość tlenu w wodzie wg L. Wischnatha wynosi 18 mg/l.

Australia

Wody Australii i Nowej Gwinei są ojczyzną tęczanek. Mimo, że dawniej zalecano hodowle tych rybek w twardej lekko zasolonej wodzie, to okazuje się, że wody tam występujace są z reguły miękkie i lekko kwaśne, zresztą wystarczy popatrzeć do poniższej tabelki, którą umieszczam za H. Maylandem, który część pomiarów wykonał w terenie osobiście. Zatem chemia tych wód jest raczej zbliżona do wód Amazonki, niż do tego co publikowano i zalecano dotychczas. Wody twarde występują tylko w bezpośredniej bliskości morza lub w miej­scach gdzie rzeki płyną po wapiennym podłożu. Mayland stwierdził w Australii występowanie wód miękkich o ekstremalnie niskim pH poniżej 4 w rejonach, gdzie występuje Iriatherina werneri.

Nazwa zbiornika lub rzeki	Twardość ogólna w on	Twardość wę­glanowa w on	pH
Papua Nowa Gwinea Sepik River Kum River (wyżyna)	3 0,5	2 2	6,8 6,8
Queensland (Australia) Lagoon Creck	0,5	0,5	5,4
Przylądek York Mitchell River Coen River Wenlock River	2 0,5 0,5	0,5 0,5 2	6,6 5,8 5,3
Terytorium Północne South Alligator River górny bieg Adelaide River Darvin River Mary River Katherine River Viktoria River	3,5 2 0,5 2 18,5 15	3,5 3 1 3 18,5 18	5,4 5,6 6,4 6,5 6,6 8,6

Azja

Trzymając ryby w akwarium, staramy się, by nasze zwierzęta i rośliny czuły się jak najlepiej i żeby osiągnąć ten cel staramy się stworzyć warunki jak najbardziej zbliżone do natu­ralnych, występujących w miejscu występowania naszych podopiecznych. Jednymi z pierwszych ryb tropikalnych sprowadzonych do Europy były wielkopłetwy wspaniałe (Macropodus opercularis), pochodzące z wód Chin, zatem rozpocznę cykl artykułów od opisu biotopów i zbiorników biotopowych odtwarzających wody Azji. Robiąc pierwsze przymiarki do stworzenia zbiornika biotopowego zwykle zaczyna się od określenia właściwości fizyko-chemicznych wody dostępnej w kranie i porównania ich z wodą wy­stępującą w biotopie ryb i roślin, które zamierzamy hodować. Można oczywiście spróbować pomi­nąć ten etap, ale wtedy ryzykuje się niewytłumaczalne z pozoru padnięcia ryb i roślin, które osiedli­liśmy w zbiorniku i brak spodziewanego potomstwa naszych podopiecznych mimo osiągnięcia od­powiedniego wieku i wzrostu a nawet wielokrotnie odbytego tarła. Dotyczy to, co prawda raczej przypadków skrajnych, to znaczy, gdy woda swoimi parametrami skrajnie odbiega od warunków występujących w odtwarzanym w biotopie albo, gdy mamy do czynienia z skrajnie wrażliwymi stworzeniami. Dla jasności sytuacji zanim podejmie się decyzję, warto zmierzyć przynajmniej war­tości pH, twardość węglanową i twardość ogólną wody, którą mamy w kranie. Dla ogólnej orienta­cji wystarczają nawet najprostsze i najtańsze testy dostępne w sklepach zoologicznych. Nie wszy­scy będą oczywiście mierzyli takie parametry jak przewodnictwo elektryczne i zawartość poszcze­gólnych jonów w wodzie by jak najwierniej oddać warunki fizykochemiczne wody z odtwa­rzanego biotopu. Idealnie jest, gdy właściwości wody w kranie pokrywają się z właściwościami wody w bioto­pie, który mamy zamiar odtworzyć, jednak zwykle wystarcza, gdy są tylko podobne. Uzdatnienie wody, która ma właściwości podobne do wody występującej w odtwarzanym biotopie zwykle nie wymaga wielkich nakładów a niewielkie odchyłki od parametrów występujących w naturze są zwy­kle tolerowane przez naszych podopiecznych i nie przeszkadzają im w zdrowym życiu i rozmnaża­niu, choć skłamałbym gdybym nie napisał, że istnieją wyjątki od tej reguły, które wymagają wody od dokładnie dopasowanych specjalnie dla nich parametrach. Azja jest kontynentem największych kontrastów, występują tu najwyższe na Ziemi góry, naj­głębsze jezioro (Bajkał), największe jezioro (Morze Kaspijskie), a na kontynencie występują wszystkie rodzaje klimatu od polarnego po tropikalny wraz z jego odmianą klimatem monsuno­wym, który kształtuje warunki wodne na wielu interesujących z akwarystycznego punktu widzenia obszarach Indii, Azji południowo-wschodniej i Chin. Dla dokładnego dobrania organizmów do akwarium odtwarzającego interesujący nas biotop nie wystarcza niestety samo stwierdzenie, że ryby i rośliny występują na tym samym obszarze geograficznymi w danym jeziorze lub rzece. Wszak na tym samym obszarze mogą występować i często występują różne rodzaje wód, w których występują różne często bardzo odmienne warunki fizyko-chemiczne wody a co za tym idzie różne zespoły ryb, roślin i innych organizmów żywych. Zupełnie inne rośliny i zwierzęta będą występowały w płytkim bajorze położonym niedaleko jezio­ra, w którym to z kolei będą występować już dużo bardziej wymagające ryby, inny zespół roślinno-zwierzęcy będzie żył w wartkim potoku, który może do wspomnianego już jeziorka wpływać a zu­pełnie inny zestaw gatunków znajdziemy w wolno płynącej rzece wypływającej z tego samego je­ziora, a jeszcze inaczej będzie wyglądać życie na polu ryżowym zalanym wodą i w rowach nawad­niających to pole położonych nad daną już rzeką. Warunki wodne mogą ulegać diametralnym zmia­nom nawet w tym samym zbiorniku w zależności od pory roku. Doskonałym przykładem zróżnicowania warunków jest rzeka Ganges, która ma swoje źródła w Himalajach a kończy swój bieg tworząc rozległą deltę uchodząc do Zatoki Bengalskiej. U źródeł ma czystą lodowato zimną wodę a u ujścia wraz z Brahmaputrą mętne wody niosą ogromną ilość materiału skalnego i mają temperaturę typową dla wszystkich wód tropikalnych. Udało mi się znaleźć w literaturze i internecie informacje na temat kilku biotopów występu­jących w Azji południowo-wschodniej i Indiach.  

Azja płd.-wsch.

Wody Syjamu, Malezji, Indonezji: W głębi lądu woda jest zwykle miękka o niskiej przewod­ności rzędu 5-80 µS, pH-5,5 i temperaturze ok. 30^oC, na wybrzeżu woda ma ślady soli i przewod­nictwo wzrasta do wartości rzędu 3000 µS i pH około 6. Z ryb wg Maylanda w głębi lądu żyją: badisy błękitnopłetwe (Badis badis) razbory (między innymi Hengela i klinowa), wężogłowce (Channa) Bliżej morza ryby te ustępują miejsca szczupakogłowom (Luciocephalus) i różnym gatun­kom babek. Na wschodzie Półwyspu Malajskiego znaleziono między innymi razbory Hengela i klinową, ponadto występują tu również Tetraodon leiurus, Pristolepis fasciatus, Nandus spec., Kryptopterus bicirrhis, Dermogenys pusillus, Rasbora argyrotaenia, R. daniconius, Trichopsis vittatus. W tamtejszych wodach występują także bojowniki wspaniałe (Betta splendens), bocje wspa­niałe (Botia macracantha),grubowargi dwubarwne (Labeo bicolor) wielkopłetwy wspaniałe (Macro­podus opercularis), piskorki (Pangio sp.), gurami mozaikowe (Trichogaster leeri), gurami dwupla­miste (Trichogaster trichopterus). Na Borneo w rzekach Skarang i Kerangan Maylandowi nie udało się oznaczyć twardości przy pomocy standardowych odczynników a zmierzone przewodnictwo było na poziomie 10-20 µS, pH wahało się między 6-6,5 a pomiar wykonano w temperaturze 26,5^oC. Ladiges z kolei na Suma­trze stwierdził twardość 2,4^on i pH=6,15. Oba te pomiary sugerują ekstremalnie niską zawartość soli mineralnych w wodzie. Taką właśnie wodę potrzebuje np. gurami czekoladowy (Sphaerichthys sphromenoides), który właśnie tam występuje w naturze, żeby w ogóle przeżyć w akwarium. Więk­szość rybek z tego regionu jednak doskonale czuje się i rozmnaża nawet w wodzie średnio twardej. Biotop pól ryżowych jest biotopem sztucznie wytworzonym przez człowieka, gdzie dominu­jącym gatunkiem rośliny jest ryż, woda płytka, mocno nagrzewająca się w dzień a ochładzająca się nocą, z okresowymi deficytami tlenu i okresowym silnym zmętnieniem. Środowisko takie zasiedla­ją głównie ryby labiryntowe, szczupakogłowy i niektóre gatunki sumowców. W rowach zasilają­cych pola ryżowe w wodę często spotyka się różne gatunki brzanek i razbor, które są wrażliwsze na niedotlenienie i zbyt wysoką temperaturę niż ryby labiryntowe. Ponadto człowiek zawlekł tam gupika (Poecilia reticulata) i gambuzję (Gambusia sp.) w celu zwalczania larw komara, ryby skutecznie zwalczają Bogu ducha winny tubifeks i larwy rodzimych ryb, zamiast larw komara. Rośliny dominujące w tamtejszych wodach, to różne gatunki kryptokoryn, limnophili, hi­grophili, barklaje, nurzawce, lotosy a ponadto paprotnice i mchy. Sulawesi dawniej Celebes ma faunę i florę odmienną od pozostałych wysp indonezyjskich, poza półdzióbkami i Telmatherina ladigesi nie są znane żadne ryby akwariowe pochodzące stamtąd. Nie są znane mi również dokładne opisy biotopów i parametrów wody, jakie tam występują. Z oko­lic tych wysp za to znanych jest wiele stworzeń morskich hodowanych w akwariach morskich, ale to temat na zupełnie inny artykuł zupełnie innego autora. W Chinach, które powinny być chyba omówione osobno, na południu występują ryby, przy których hodowli nie należy podnosić temperatury powyżej 26^oC i pH około 6,0-6,5, najniższe tem­peratury, jakie występują w tym rejonie nie spadają poniżej 8-10^oC. Są to idealni mieszkańcy do nieogrzewanych zbiorników, które możemy ustawić nawet w nieogrzewanej oranżerii lub ogrodu zimowego. Ryby labiryntowe w Azji zasadniczo zasiedlają wody stojące lub niezbyt szybko płynące, co zasadniczo pokrywa się z biotopem pól ryżowych i bajor występujących w dżungli. W Azji ryby la­biryntowe jako jedne z nielicznych opanowały małe zbiorniki śródleśne, w których parametry wody w zależności od obszaru występowania ulegają gwałtownym dobowym zmianom albo mają stale bardzo wysoką temperaturę (Cejlon) a same zbiorniki czasami wysychają, niektóre zasiedlające je gatunki, np. łaziec opanowały technikę przemieszczania się pomiędzy takimi wysychającymi zbior­nikami. Bojowniki (Betta sp.), prętniki karłowate (Colisa lalia), gurami (Trichogaster sp.) są wspania­łymi i wybaczającymi wiele błędów obiektami do hodowli w zbiornikach odtwarzających właśnie ten biotop. Uzupełnienie takiego akwarium o kawałek korzenia, kępę mchu go obrastającą, jakieś paprocie (Ceratopteris sp., Microzorium sp.), kryptokoryny (Cryptocoryne sp.), barklaje, limnophi­lie, wyrastające nad wodę higrophilie i nurzawce (Valisneria) daje wrażenie rzeczywistego zbiorni­ka, który znaleźliśmy gdzieś w dżungli. Pola ryżowe i rowy je zasilające, to biotop sztucznie wytworzony przez człowieka, w którym rośliną dominującą jest uprawiany tam ryż. Są to płytkie sztucznie nawadniane zbiorniki wodne, charakteryzujące się okresami dużego zmętnienia wody, silnym nagrzewaniem się wody w ciągu dnia i występującymi w związku z tym znacznymi deficytami tlenu. Gdyby nie obecność w nich ryb labiryntowych stałyby się największą na świecie fabryką komarów. Często zasiedla się je dodatko­wo rybami jajożyworodnymi z rodziny (Poecilidae), które podobnie jak ryby labiryntowe żywią się larwami komara. Niektóre z ryb je zasiedlających są również pożywieniem dla ludności zamieszku­jącej tamte tereny. Ilość ryb labiryntowych występujących na polach ryżowych jest regulowana przez drapieżne żmijogłowowate (Channidae), które na nie polują. Ryby te są dużymi (niektóre ga­tunki dochodzą do 1 metra długości), żarłocznymi drapieżnikami, żywiącymi się innymi rybami, które podobnie jak ryby labiryntowe opanowały umiejętność oddychania powietrzem atmosferycz­nym. Do pól ryżowych woda jest dostarczana przy pomocy rowów nawadniających, w których spo­tyka się często różne gatunki razbor i brzanek a obrazu całości dopełniają szczupieńczyki. Roślin­ność występująca w obu tych biotopach jest podobna pod względem składu gatunkowego dominują wspomniane wcześniej gatunki roślin.

Indie

Biotopy zasiedlane przez ryby labiryntowe w Azji zasadniczo zasiedlają wody stojące lub niezbyt szybko płynące co zasadniczo pokrywa się z biotopem pól ryżowych. Jednak nie tylko, ryby labiryntowe jako jedne z nielicznych opanowały małe zbiorniki śródleśne, w których parametry wody w zależności od obszaru występowania ulegają gwałtownym dobowym zmianom lub mają stale wysoką temperaturę (Cejlon) a same zbiorniki czasami wysychają, niektóre gatunki, np. łaziec opanowały technikę przemieszczania się pomiędzy takimi wysychającymi zbiornikami. Opisane w książce ryby pochodzące z tego regionu: Bojownik wspaniały (Betta splen­dens), Prętnik karłowaty (Colisa lalia), Gurami dwuplamisty (Trichogaster trichopterus) Birma: Jezioro Inlé ma głębokość około 2-2,5 m, leży na wysokości 900 m n.p.m., tempera­tura wody wynosi 21,7^oC na dnie około 20^oC, twardość wody wynosi od 12-17^on, pH>7. Ryby tam występujące: Sawbwa resplendens, Microrasbora rubescens, M. erythromicron, Inlecypris auropur­pureus.

Estuaria

Estuaria to wody morskie występujące przy brzegach lądów u ujść rzek. Charakteryzują się one znaczną twardością i wysokim zasoleniem, które jednak mogą ulegać gwałtownym zmianom. W tropikalnych estuariach często występują lasy namorzynowe. Z uwagi na żyzność opisywanych wód stanowią one doskonałe siedlisko dla roślin i zwierząt, którym udało się opanować to środowisko. Z ryb występują tu często ryby typowe dla wód słodkich (pochodzące z przyujściowych odcinków rzek, jak i ryby typowo morskie. Lasy namorzynowe są wylęgarnią narybku wielu ryb pelagicznych i mieszkańców raf koralowych. W lasach namorzyno­wych oprócz już wspomnianych, nie brakuje również ryb, które są charakterystyczne tylko dla tego środowiska. Większość gatunków ryb z tego środowiska toleruje krótkotrwałe przebywanie w wodzie słodkiej i nadaje się do pielęgnacji w akwarium, jednak o racjonalnej hodowli można mówić dopie­ro, gdy uda nam się stworzyć akwarium z wodą słonawą. Wielu gatunkom wystarcza dodanie do zwykłej wody kranowej zwykłej soli kuchennej w ilości łyżka stołowa na każde 10 l wody w akwa­rium, inne wymagają dla dobrego samopoczucia dodatku soli morskiej w odpowiednich propor­cjach. Wody przyujściowe charakteryzują się zwykle w stosunku do wód występujących na pełnym morzu dużą zawartością garbników pochodzących z rozkładających się szczątek roślinnych, niż­szym zasoleniem i pH. Wody o podobnym charakterze można również spotkać w głębi lądu, np. w Australii w okoli­cach jeziora Eyre występuje w takich wodach babka stepowa (Clamydogobius eremius). Wody tego typu charakteryzują się podobnie jak wody z typowych estuariów zmiennym zasoleniem a dodatko­wo dużymi dobowymi zmianami temperatury, czego nie spotyka się w estuariach. Ryby występujące w wodach słonawych należą do rodzin: Gobiidae, Tetraodontidae, Cypori­nidae, Anablepidae. Przedstawiciele niektórych z wymienionych rodzin są rybkami o bardzo róż­nym charakterze i usposobieniu, znajdują się wśród nich łagodne rybki stadne jak i agresywni sa­motnicy (Tetraodontidae). Ryby proponowane do zbiornika z wodą słonawą: Azja: Żółtaczek indyjski (Etroplus maculatus), Strzelczyk (Toxotes sp.), mułoskoczki (Perio­phthalmus), półdzióbki (Dermogenys), Argusy (Scatophagus), Monodactylus argenteus, Psettias se­bae, babka złota (Brachygobius xanthozona), przezroczki indyjskie (Chanda ranga), różne gatunki krewetek. Ameryka Środkowa: Molinezje (Poecilia) np. Poecilia sphenops i P. velifera, czworooki (Anableps anableps), gatunki pokrewne, gambuzje i jordanelki.