Nieduża ok. 7 cm, sympatyczna, ruchliwa, stadna ryba pływająca zwykle w dennej strefie akwarium. Nie jest tak płochliwa jak bocja wspaniała, ale również potrafi się skutecznie ukryć w akwarium przed wzrokiem ciekawskich. Żywi się wszelkiego rodzaju pokarmem roślinnym i zwierzęcym, który znajduje przy dnie akwarium, jego przysmakami są larwy ochotek i tubifex. Jest rybą przystosowaną do życia w warunkach deficytu tlenowego, co jakiś czas podpływa do powierzchni wody, by zaczerpnąć powietrze. Jako dodatkowy narząd oddechowy służy jej odcinek jelita.
Samica jest zwykle odrobinę większa i pełniejszej budowy niż samiec, samce mają również zwykle bardziej spiczastą i wyższą płetwę grzbietową.
Występuje w południowo-wschodniej Brazylii w dorzeczu La Platy. Dobrze czuje się w temperaturze od 18 do 24°C. Minimalna temperatura, w której może przebywać to 15°C, w miesiącach letnich można zatem trzymać go w ciepłych płytkich basenach w ogrodzie. Uwaga! Trudno go potem złapać do akwarium! Kolega 4 sztuki łowił przez 5 dni, ale warto było, są to najładniejsze kiryski, jakie dotąd widziałem. Lubi zbiorniki dobrze zarośnięte i z dużą ilością kryjówek między korzeniami i kamieniami.
Do tarła zwykle bierze się 1 samicę i 3–4 samce. Ikra w trakcie tarła, które właściwie jest nieustanną gonitwą samców za samicą, jest składana na twardych przedmiotach, ścianach akwarium i sztywnych roślinach. Tarlaki wyławia się natychmiast po tarle, gdy zaczynają zjadać ikrę. Wg. literatury można uzyskać od 50 do 200 stosunkowo dużych jaj (to chyba prawda, ja miałem w chwili pisania tego rozdziału około 100). Wylęg następuje po ok. 6–8 dniach, jest stosunkowo duży i jego wychów po zapewnieniu odpowiednio dużej ilości drobnego żywego pokarmu nie sprawia kłopotu. Młode czasami rosną nierówno, ale nie stwierdziłem przypadków kanibalizmu wśród młodych. Jako pierwszy pokarm podałem młodym, nicienie „micro” i siekany tubifex.
Dorosłe ryby jedzą wszystkie rodzaje pokarmu, który opada w okolice dna.