Opis

Skalar pochodzi z wód Amazonki, Tapajos oraz ich dopływów. Według niektórych badaczy występuje kilka gatunków skalarów, inni twierdzą, że to jeden bardzo zróżnicowany gatunek. Na wolności występuje kilka form różniących się nieco wielkością, pokrojem i ubarwieniem. W akwa­rium trzyma się zwykle mieszańca tych form, a może gatunków? Wyselekcjonowano również wiele form hodowlanych różniących się zarówno barwą jak i pokrojem ciała. Zazwyczaj osiąga 25 cm wysokości i 15 cm długości, z tego powodu nie nadaje się do trzymania z małymi rybami, gdyż po­luje na nie, nie można trzymać go również z rybami, które obgryzają płetwy, chodzi mi głównie o brzanki sumatrzańskie i zwinniki ogonopręgie. Wymaga dużego i wysokiego minimum 50 cm akwarium z czystą dobrze natlenioną wodą o temperaturze od 24 do 30°C. Znosi przejściowo rów­nież temperaturę 22°C, ale po kilku dniach zaczyna chorować na pleśniawkę, którą łatwo wyleczyć, podnosząc temperaturę do właściwego poziomu. Skalary są rybami stadnymi i uwielbiają cza­tować na zdobycz wśród pionowych liści roślin. Generalnie poza okresem godowym, są spokojne.

Moje doświadczenie

Skalar był pierwszą rybą ikrową, którą dawno, dawno temu udało mi się rozmnożyć. Po dobraniu się pary, ze stada młodych rybek, należy ją odłowić do osobnego akwarium o pojemności mi­nimum 50 litrów. Należy pamiętać, że skalary są pielęgnicami, więc mogą być w okresie rozrodu, agresywne. Jeśli dobrze zaobserwowaliśmy dobierającą się parę, to następnego dnia ryby powinny już czyścić duży liść, doniczkę, szybę w akwarium tarliskowym. Czasami dochodzi do nieporozu­mień między tarlakami i wtedy zdarza się, że słabszy traci płetwy, które później na szczęście odra­stają. Skalary na wolności opiekują się złożoną ikrą i narybkiem, wachlując ją, oczyszczając z nalo­tu, usuwając obumarłe ziarna ikry, odpędzając chętnych do jej zjedzenia. W moim akwarium nieste­ty nigdy nie udało mi się dochować pary, która opiekowałaby się ikrą dłużej niż 24 godziny. Doro­słe można odłowić zaraz po tarle, wtedy sami musimy usuwać zapleśniałe ziarna ikry i dotlenić wodę dookoła złoża ikry. Wylęg następuje zazwyczaj po 48 godzinach, a po następnym dniu zaczy­na pływać, wtedy należy podać drobny plankton. Karmiony żywym pokarmem narybek rozwija się szybko i równomiernie.

Nie wolno krzyżować ze sobą osobników czarnych, gdyż potomstwo takiej pary zazwyczaj ginie zaraz po wykluciu się. Aby uzyskać czarne skalary, krzyżuje się osobniki o ubarwieniu dymnym lub czarnego z ubarwionym ciemniej niż normalny lub normalnie.

Skalary preferują pokarm żywy, plankton, małe ryby. Przyjmują także dobre pokarmy suche, nie należy jednak liczyć wtedy na ich udany rozród. Ja trzymałem ze skalarami stadko mieczyków, których młode były zjadane przez moich podopiecznych. Obecnie mieczyki strajkują i nie chcą się rozmnażać, więc stado gupików musi wystarczyć. Skalary jak zgłodnieją, potrafią skutecznie zaata­kować, nawet dorosłego samca gupika. Ponadto kupuje im ze sklepu wędkarskiego dżdżownice, któ­re czasami dostają na kolację. Oczywiście dostają również wszelkiego rodzaju pokarmy mrożone zrobione z larw owadów (dafnia, komar i szklarka).

W moim akwarium obecnie pływa stadko skalarów Rio Nanay, fajnie ubarwiona forma dzika.