Opis

Skalar pochodzi z wód Amazonki, Tapajos oraz ich dopływów. Według niektórych badaczy występuje kilka gatunków skalarów, inni twierdzą, że to jeden bardzo zróżnicowany gatunek. Na wolności występuje kilka form różniących się nieco wielkością, pokrojem i ubarwieniem. W akwarium trzyma się zwykle mieszańca tych form, a może gatunków? Wyselekcjonowano również wiele form hodowlanych różniących się zarówno barwą, jak i pokrojem ciała. Zazwyczaj osiąga 25 cm wysokości i 15 cm długości. Z tego powodu nie nadaje się do trzymania z małymi rybami, gdyż na nie poluje. Nie można trzymać go również z rybami, które obgryzają płetwy – chodzi mi głównie o brzanki sumatrzańskie i zwinniki ogonopręgie.

Wymaga dużego i wysokiego (minimum 50 cm) akwarium z czystą, dobrze natlenioną wodą o temperaturze od 24 do 30°C. Znosi przejściowo również temperaturę 22°C, ale po kilku dniach zaczyna chorować na pleśniawkę, którą łatwo wyleczyć, podnosząc temperaturę do właściwego poziomu. Skalary są rybami stadnymi i uwielbiają czatować na zdobycz wśród pionowych liści roślin. Na ogół, poza okresem godowym, są spokojne.

Moje doświadczenie

Skalar był pierwszą rybą ikrową, którą dawno, dawno temu udało mi się rozmnożyć. Po dobraniu się pary ze stada młodych rybek należy ją odłowić do osobnego akwarium o pojemności minimum 50 litrów. Należy pamiętać, że skalary są pielęgnicami, więc mogą być w okresie rozrodu agresywne.

Jeśli dobrze zaobserwowaliśmy dobierającą się parę, to następnego dnia ryby powinny już czyścić duży liść, doniczkę lub szybę w akwarium tarliskowym. Czasami dochodzi do nieporozumień między tarlakami i wtedy zdarza się, że słabszy osobnik traci płetwy, które później na szczęście odrastają.

Skalary na wolności opiekują się złożoną ikrą i narybkiem, wachlując ikrę, oczyszczając ją z nalotu, usuwając obumarłe ziarna i odpędzając chętnych do jej zjedzenia. W moim akwarium niestety nigdy nie udało mi się dochować pary, która opiekowałaby się ikrą dłużej niż 24 godziny. Dorosłe ryby można odłowić zaraz po tarle, wtedy sami musimy usuwać zapleśniałe ziarna ikry i dotleniać wodę dookoła złoża. Wylęg następuje zazwyczaj po 48 godzinach, a następnego dnia narybek zaczyna pływać. Wtedy należy podać mu drobny plankton. Karmiony żywym pokarmem rozwija się szybko i równomiernie.

Nie wolno krzyżować ze sobą osobników czarnych, gdyż potomstwo takiej pary zazwyczaj ginie zaraz po wykluciu się. Aby uzyskać czarne skalary, krzyżuje się osobniki o ubarwieniu dymnym lub osobnika czarnego z rybą ubarwioną standardowo bądź ciemniej niż standardowo.

Skalary preferują pokarm żywy, plankton i małe ryby. Przyjmują także dobre pokarmy suche, nie należy jednak liczyć wtedy na ich udany rozród. Ja trzymałem ze skalarami stadko mieczyków, których młode były zjadane przez moich podopiecznych. Obecnie mieczyki strajkują i nie chcą się rozmnażać, więc stado gupików musi wystarczyć. Skalary, gdy zgłodnieją, potrafią skutecznie zaatakować nawet dorosłego samca gupika. Ponadto kupuję im w sklepie wędkarskim dżdżownice, które czasami dostają na kolację. Oczywiście otrzymują również wszelkiego rodzaju pokarmy mrożone zrobione z larw owadów i innych drobnych stworzeń wodnych (dafnia, komar i szklarka).

W moim akwarium obecnie pływa stadko skalarów Rio Nanay – fajnie ubarwionej dzikiej formy.