Występowanie: Azja południowo-wschodnia (Chiny, Korea, Riukiu, Tajwan, Wietnam. Czę­sto występuje na polach ryżowych. Wyhodowano szereg odmian barwnych. Do Europy został spro­wadzony w 1896 roku jako jedna z pierwszych egzotycznych ryb akwariowych.

Wielkość: Dorasta do 12 cm. Pełnię swych barw pokazuje dopiero po osiągnięciu 1 roku ży­cia.

Dymorfizm płciowy: Samiec większy i barwniejszy od samicy, ponadto ma wydłużone końce płetw nieparzystych.

Zachowanie: Każdy osobnik zachowuje się inaczej, znajdą się tu ryby towarzyskie jak i agre­sywni urodzeni zabójcy. Generalnie należy go traktować jak typową rybę terytorialną i zarezerwo­wać całe akwarium dla dobranej pary.

Wychów młodych: Samiec buduje gniazdo z piany na powierzchni wody, zanim nie uzna go, za ukończone odgania samicę, potem dochodzi do tarła, po którym należy odłowić samiczkę. Sa­miec agresywnie broni gniazda przed każdą podpływającą rybą. Opieka taka trwa około 3 dni, do­póki młode się nie rozpłyną. Karmi się je najdrobniejszym żywym pokarmem, pierwotniakami i wrotkami, a po kilku dniach można podawać larwy oczlików oraz „mikro”.

Kolega trzyma parę wielkopłetwów w akwarium o długości 150 cm i zauważył, że po tarle faktycznie samiec odgania samicę, ale gdy ta następnego dnia powróciła pod gniazdo, pozwolił jej na wspólną opiekę nad przychówkiem. Inne ryby były odganiane od gniazda przez parę.

Woda: Twardość wody nie odgrywa zasadniczo większej roli, temperatura wody od 15 do 30°C. Tarło od 20°C.

Akwarium: Minimum 50 litrów, przykryte, wielkopłetw jest rybą labiryntową. Lubi akwaria dobrze zarośnięte z kryjówkami wśród roślin i korzeni. Od czerwca do września w Polsce można trzymać wielkopłetwa w płytkim stawie ogrodowym.

Pokarm: Przyjmuje każdy rodzaj pokarmu.