Prętnik karłowaty występuje w wodach Bengalu i Assamu. Osiąga wielkość 6 cm i jest jedną z najmniejszych, a jednocześnie najpiękniejszych ryb labityntowych. Samiec jest jaskrawo ubarwio­ny w karminowo niebieskie pręgi, samiczka jest szarą nieco mniejszą kopią samca. Wyselekcjono­wano odmianę zwaną „zachodem słońca”, która jest pozbawiona niebieskich pręg oraz odmianę, której samce są prawie całkowicie niebieskie. Na zdjęciu samiec formy dzikiej. Ryby mają łagodne usposobienie, które nieco zmienia się w okresie godowym. Samce robią się wtedy agresywne. Ge­neralnie jednak nadają się do akwariów towarzyskich z rybami podobnej wielkości i usposobieniu.

W akwarium wymaga wody o temperaturze 24–30°C. Do tarła przygotowujemy płytkie, do­brze zarośnięte z roślinami akwarium, w którym muszą się znaleźć koniecznie drobne rośliny pły­wające, z wodą o temperaturze 28–30°C. Samiec używa drobnych roślin jako rusztowania podczas budowy pienistego gniazda. W czasie widowiskowego tarła jaja są składane do gniazda, którym później opiekuje się samiec. Samicę zazwyczaj usuwa się ze zbiornika tarliskowego zaraz po tarle, a samca gdy młode zaczynają się rozpływać.

Narybek jest bardzo drobny i wymaga podania jako pierwszy pokarm pierwotniaków, eugle­ny, wrotków, najdrobniejszych larw skorupiaków. Ja podawałem swoim młodym dodatkowo panto­felka i nicienie „micro”. Narybek rośnie nierównomiernie i wolno. Larwy solowca można podawać, w najlepszym wypadku, dopiero po 10 dniach od wylęgu. Akwarium z młodymi powinno być deli­katnie napowietrzane. Labirynt wykształca się dopiero po osiągnięciu przez maluchy wielkości 7 – 10 mm i w okresie jego wykształcania narybek jest niezwykle wrażliwy na brak tlenu w wodzie. Jest to często przyczyną niepowodzenia w wychowie narybku wszystkich gatunków ryb labirynto­wych.

Dorosłe ryby jedzą każdy rodzaj pokarmu, lubią dodatek glonów w diecie.

Do prętnika karłowatego odnoszą się wszystkie uwagi, które dotyczą gurami mozaikowego.